Dag 2 : Pecq - Brunehaut

Raar maar waar : het verhaal van vandaag begint eigenlijk gisteren .......
Gisteravond kreeg ik nog een wandelstok met bijhorende Sint-Jacobsschelp cadeau van mijn neef Vic zodat ik goed geëquipeerd de tocht kan maken.

Bedankt Vic, hij zal zeker van pas komen.

Toen ik deze morgen opstond, voelden lijf en leden zeer goed aan: geen pijnlijke spieren of gewrichten.
De wandeling van gisteren heb ik dus goed verteerd.

De tocht begon langs de Schelde voor een 10-tal km tot in Doornik.
Terug een zalige stukje : weinig tot geen verkeer, enkel een 3-tal boten gezien.

Dit stuk van de tocht was tevens een flashback: bijna exact 14 jaar terug (2011) heb ik, samen met dochter Esther en de tandem, langs dit stuk gefietst.
Dit was een van de eerste 'expedities' die ik gedaan heb: de Schelde fietsen van bron tot monding, een trip van 4 dagen.

Terug naar het heden.
Doornik binnenkomen langs het water had iets mistroostigs : een grijze, industriële strook vormt een gevaarlijke overgang tussen het gemoedelijk landelijke en de drukkere stad.

Als je de stad binnenkomt, zie je de beroemdste brug van België : de Pont des Trous.

 
De brug kreeg duidelijk een make-over en blijkbaar kregen ze in Doornik ook hun verlaagde Scheldeboorden.
Hieronder de situatie in 2011.
 

In de stad had ik een eerste opdracht : een stempel scoren zodat ik kan aantonen dat ik de tocht gemaakt heb.
Het was mij niet duidelijk waar ik die stempel kon krijgen.

Eerste halte : de Sint-Jacobskerk : een mooie, sobere kerk
niets gevonden, niemand aanwezig

Halte 2 : de OLV Kathedraal : een mooiere en grotere kerk, d'r is wel nog wat werk aan.
Ook hier : niets gevonden, niemand aanwezig

Ten einde raad naar de toeristische dienst: daar was ik aan het goede adres. 
De eerste stempel is binnen ! 

Deze stempels worden geplaatst in het stempelboekje, of de 'Credencial'. 

Daarnaast is het boekje ook belangrijk omdat het toegang verschaft tot de 'albergues'; dit zijn de goedkope slaapplaatsen die speciaal voorbehouden zijn voor de pelgrims.

Eens buiten Doornik kreeg ik een totaal ander sfeer voorgeschoteld : een weids landschap, met enkel wat vogels (en een hertje !) als levende wezens.

Vanaf hier is de de route ook zeer duidelijk zichtbaar : overal zie je wel het 'schelpje' op een paaltje of bord.
In Doornik zelf vond ik ze zelfs terug op de grond.
 

Het weer was terug uitstekend en de hitte was draagbaar. 

afgelegde afstand : 24 km

slaapplaats : thuis