Dag 72 : Terradillos de los Templarios - Reliegos
14 september 2026 - Reliegos, Spanje
Vandaag start ik om 7uur, het is 13 °C en ik ben blijkbaar mijn traditionele selfie vergeten 😞.
Dan beginnen we met het ontwaken van de dag.
Voor het ontbijt neem ik geen risico's : de volgende stad ligt op 12 km. Ervoor liggen 2 dorpen, maar niet ieder dorp heeft een bar. Ik stap de eerste bar binnen die ik tegenkom.
In de bar kan ik sinds lang terug Nederlands praten : ik ontmoet er Jan (uit Apeldoorn) en Katrien (uit Geraardsbergen). Het deed deugd om terug eens te kunnen praten zonder te moeten nadenken.
Daarna is het 2 uur stappen naar Sahagun.
Daar aangekomen is het tijd voor de voormiddag pauze.
Hier zie je frequent dat er waterflessen aan de deur staan.
Ik ben even gaan opzoeken welke de reden hiervoor zou kunnen zijn. Blijkbaar zijn er 2 antwoorden :
- Om te verhinderen dat honden plassen. De flikkering zou ze hiervan weerhouden, al is dat niet wetenschappelijk bewezen.
- De mensen zetten water klaar zodat de hondeneigenaar de hondeplas kan wegspoelen mocht de hond toch zijn ding hebben gedaan. Blijkbaar moet je als baasje in sommigen Spaanse gemeenten altijd een fles water bijhebben bij het uitlaten van de hond.
Daarna zet ik koers richting Bercianos del Real Camino. Ik heb geluk : het wandelpad ligt meestal in de schaduw van naastliggende bomen.
Ik zit terug volledig op de Mesita : lange rechte wegen en wijdse gezichten vormen de hoofdmoot vandaag.
Om 14 uur ben ik in El Burgo Ranero en sta ik voor een dillema : nu al stoppen, met 31 km op de teller ? Of toch doorstappen ? De volgende stad ligt 13 km verder en het is vrij warm.
Als ik op googlemaps zie dat de wandelpaden in dit laatste stuk ook voorzien zijn van bomen besluit ik toch verder te stappen.
Ik heb geluk want er is zelfs een verfrissend briesje aanwezig, tegen 16h45 ben ik ter plaatse.
Conclusie : dankzij de schaduwrijke wandelpaden heb ik terug een leuke wandeldag achter de rug
Dagafstand : 44 km
Slaapplaats: Albergue Gil









Doe kalm aan, mijn echtgenotenhart maakt zich zorgen.
Blijf genieten, mijn avonturenziel gunt het jou van harte.
Valt alles goe mee!
Het einde is toch al een beetje in zicht!
44 km is toch wel een beetje te veel zeker!
Hoe is het met de onderrug?
Maar geniet er van!
Groetjes